Τώρα μεγαλώνουν οι απαιτήσεις

161

To ουσιαστικό κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης παραπέμπει στο χρέος. Ομως διαφαίνονται δύο πράγματα.

Κατά πρώτον ότι είτε υπάρξει μια πρώτη συμφωνία, είτε δοθεί μια διευθέτηση και παραπεμφθεί σε μια οριστικότερη εξέλιξη μετά τις γερμανικές εκλογές, πολλά πράγματα δεν θα αλλάξουν.

Οι προσδοκίες θα παίξουν τον ρόλο τους, η πορεία της οικονομίας και της κυβέρνησης όμως θα κριθούν από τις επενδύσεις, την ανάκαμψη και τη βελτίωση του εισοδήματος.

Η μετα-διαπραγματευτική φάση του ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει σε μια άλλη εποχή, στα βαθιά νερά, με μεγάλες απαιτήσεις και συσσωρευμένο πολιτικό κόστος μέχρι τώρα. Αν και από την αρχή πίστευα ότι κάπου εδώ θα καταλήγαμε, δηλαδή με μια συμφωνία εντός της Ευρωζώνης, εντούτοις αυτή η προσαρμογή έχει στοιχίσει σε ένα κόμμα που φιλοδοξεί να μείνει και να παίξει ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Κάποιοι θέλουν να ταυτίζουν την οικονομία με την πολιτική. Υπάρχουν πολλές εφαπτόμενες, όμως δεν είναι το ίδιο πράγμα. Στα δύο αυτά χρόνια η οικονομία έχει πονέσει, έχει γράψει απώλειες, τουλάχιστον η Ελλάδα δεν έγινε η Κούβα της Μεσογείου.

Ομως η οικονομία, έχοντας μετρήσει μεγάλες απώλειες σε ακόμα πιο μακροπρόθεσμο επίπεδο, απώλειες με κοινωνικό πρόσημο πολύ αρνητικό αν υπολογίσουμε την περίοδο από το 2010, δεν έχει παρά να κοιτάξει κατάματα το σήμερα. Από το πρώτο μνημόνιο λέγαμε ότι ο φαύλος κύκλος θα ερχόταν και λόγω της φύσης των μέτρων αλλά και λόγω της επιλεκτικής δοσολογίας από την ελληνική πλευρά.

Το πείραμα του 2015 απέδειξε ότι εναλλακτική λύση πλην της δραχμής δεν υπάρχει.

Σήμερα και με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης οι πιθανότητες ενός τέτοιου σεναρίου ελαχιστοποιούνται. Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα διαμαρτυρίας μετατρέπεται σε συστημικό εντός της Ευρωζώνης κόμμα με κύριο μέχρι τώρα χαρακτηριστικό τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική.

Το τι θα γίνει όμως από δω και μπρος είναι μια άλλη υπόθεση.

Οι προκλήσεις πολιτικά συσχετίζονται με την όποια ανάκαμψη της οικονομίας αλλά και τη διαχείριση της κοινωνικής κρίσης που σοβεί και θα σοβεί. Και εξηγούμαστε: Το κεφάλαιο «επενδύσεις» έχει μια μεγάλη ευκαιρία όσο θα ενδυναμώνει η εμπιστοσύνη ότι η χώρα είναι ασφαλής, σέβεται τους κανόνες και αλλάζει προς το ευνοϊκότερο πολλά αντικίνητρα που δεν βοηθούν τελικά κανέναν.

Η διαχείριση της εσωτερικής χρεοκοπίας είναι επίσης πολύ σημαντική: Το ΕΒΕΑ, στις 18 του μήνα, διοργανώνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα για το πτωχευτικό πλαίσιο με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα, με στόχο να βοηθήσει να σταθούν στα πόδια τους χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις.

Την ίδια ώρα, ο εξωδικαστικός συμβιβασμός ετοιμάζεται να εφαρμοστεί με άγνωστα αποτελέσματα, αν δηλαδή θα ευδοκιμήσει ή θα έχει την τύχη του νόμου Δένδια.

Η ουρά όλων αυτών σε συνδυασμό με τις προθέσεις κα τις πρακτικές των τραπεζών θα είναι μεγάλη.

Ολα αυτά όμως θα κρίνουν εν ευθέτω χρόνω πολιτικά και την πορεία της κυβέρνησης. Δηλαδή αν θα είναι μια Λέστερ, ο διάττων αστήρ, ή μια Τσέλσι, που σταδιακά καθιερώθηκε ως μία από τις βασικές δυνάμεις της πιο ανταγωνιστικής διοργάνωσης παγκοσμίως.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Δημοσκόπηση κόλαφος για ΣΥΡΙΖΑ! Μπροστά η ΝΔ κατά 10 μονάδες